Türk-İş tarafından hazırlanan ''Özelleştirme Raporu''nda, ''1989-2006 yılları arasında özelleştirilen kurumlarda 21 bin 676 işçinin işten çıkarıldığı ve 4-C statüsü adı altında

 sendikasız, tazminatsız ve yılın 10 ayı ile sınırlı bir şekilde düşük ücretle,

  güvencesiz bir şekilde çalıştırıldığı'' ileri sürüldü.

Konfederasyonun ''Özelleştirme ve Sonuçları'' isimli raporunda, 1989-2006 yılları arasındaki özelleştirme uygulamalarının sonuçları değerlendirildi.

Özelleştirme İdaresi Başkanlığı verileri üzerinden hazırlandığı bildirilen rapora göre, 1989-2006 yılları arasında aralarında İSDEMİR, ERDEMİR, TÜPRAŞ, Petrolofisi A.Ş, HAVAŞ'ın bulunduğu 45 şirket özelleştirildi.

Özelleştirmelerden önce bu şirketlerde toplam 50 bin 802 işçi çalışırken, özelleştirmelerden sonraki toplam işçi sayısı 2006 yılı itibariyle 38 bin 971'e geriledi. Özelleştirilen şirketlerdeki işçi sayısı 11 bin 831 azaldı.

Söz konusu dönemde aralarında Sümer Holding A.Ş İşletmeleri, SEKA İşletmeleri, ORÜS Orman Ürünleri Sanayi A.Ş İşletmeleri, Et ve Balık Ürünleri A.Ş Kombinaları, Süt Endüstrisi A.Ş İşletmeleri'nin bulunduğu 25 kurum özelleştirildi.

Özelleştirmelerden önce bu kurumlarda toplam 15 bin 93 işçi çalışırken, özelleştirmelerden sonraki toplam işçi sayısı 2006 yılı itibariyle 5 bin 248'e geriledi. Özelleştirilen şirketlerdeki işçi sayısı 9 bin 845 azaldı.

Rapora göre, 1989-2006 yılları arasında toplam 70 şirket ve kurum özelleştirildi.
Özelleştirmeler öncesi bu şirket ve kurumlarda toplam 65 bin 895 işçi çalışırken, özelleştirmelerden sonraki toplam işçi sayısı 2006 yılı itibariyle 44 bin 219'a düştü. İşçi sayısındaki azalma 21 bin 676'yı buldu.
    

Özelleştirme uygulamaları sonuçlarının, ''verimsizlik, işten çıkarmalar, sendikasızlaştırma ve vergi kayıpları'' olarak dikkat çektiği savunulan raporun sonuç bölümünde, 1985 yılından itibaren başlayan özelleştirmelerin günümüze doğru hız kazandığı belirtildi. Raporda, özellikle 2004 yılından sonraki büyük sıçrayışın hayli dikkat çekici ve bir o kadar düşündürücü olduğu ifade edildi.

'Devletin kamburlarını gidermek için özelleştirildiği iddia edilen kurumların incelenmesi durumunda, bunların devlet için bir kambur oluşturmaktan ziyade ödedikleri vergi ve yaratılan katma değerlerle en karlı ve verimli kuruluşlar olduğunun görüleceği'' görüşüne yer verilen raporda, ''Devlet, bir TEKEL'i, TÜPRAŞ'ı ve PETKİM'i kolay kolay kuramaz'' denildi.

 
Özelleştirmeyle, iç ve dış borçlar sonucu oluşan açıkların, KİT'lerin satışıyla kapatılmaya çalışıldığı savunulan raporda, vergilerin toplanamaması nedeniyle gelir ve gider dengesinin bozulduğu ve soruna özelleştirmelerle çözüm arandığı savunuldu. Raporda, ''1989-2006 yılları arasında özelleştirilen kurumlarda 21 bin 676 işçi işten çıkarılmış ve 4-C statüsü adı altında sendikasız, tazminatsız ve yılın 10 ayı ile sınırlı bir şekilde düşük ücretle güvencesiz bir şekilde çalıştırılmaktadır'' görüşüne yer verildi. Raporda, şunlar kaydedildi:

''Özelleştirme gelirleri, sadece borç ödemelerinde kullanılıyor. Asıl sorun özelleştirildikten sonra devletin girdisi olan bu paraların, neden ülkemize yeni yatırımlar olarak dönmediği sorunudur. İşte bütün düğümün, kördüğüme dönüştüğü nokta tam da burası oluyor. Satılan kurumları alanlar, ülkemize gelip yeni yatırımlar yapıp, yeni iş olanakları sağlamak yerine olanı alıp, işçi çıkarma yolunu seçerken, devlete ödenen paralar ise borçlara ya da bizim hiçbir zaman öğrenemeyeceğimiz yerlere gidiyor. Biz bu kısır döngü içerisinde dönüp dururken, işçinin geleceğine büyük zararlar verilirken, ülkenin kaynakları başkalarının zengin edilmesinde değerlendiriliyor.''